Begraafplaats

Naast het beplantingsplan in Nagele heeft Mien Ruys het ontwerp voor de begraafplaats uitgewerkt. Het ontwerp is van 1956. Ook het beplantingsplan voor de begraafplaats is van haar hand. Wat opvalt is de grote variatie in sortiment: uitbundig en gevarieerd.

De aanleg en het groen in de begraafplaatsen van de Noordoostpolder is met zorg ontworpen. Mien Ruys ontwierp voor de begraafplaats Nagele een kleurrijk geheel. Daarmee steekt het wat af tegen haar ontwerp voor de woonhoven, die soberder zijn. Vermoedelijk heeft ze voor de begraafplaats de vrije hand gekregen terwijl ze bij de uitwerking van de hoven, binnen de samenwerking in de werkgroep Nagele, concessies heeft moeten doen.

Tijdgenoten van Mien Ruys waren van mening dat het gebruik van bloeiende planten nodeloze versiering was. Voor Mien Ruys echter, was het gebruik van bloeiende planten in de woonomgeving een belangrijk uitgangspunt. Voor haar hadden bloeiende borders of heesterstroken een duidelijke functie in de compositie. De beplanting bracht, naar haar mening, de beleving van natuur en de ervaring van de seizoenen in de leefomgeving van de mensen.

Bij een evaluatie door De 8 en Opbouw van de groensituatie in 1974 kon zij niet aanwezig zijn, maar haar bevindingen, voortkomende uit een solo bezoek, werden in een brief van 10 juni 1974 aan de gezamenlijke groep meegedeeld. Het mogelijk wel belangrijkste punt van kritiek was haar volgende opmerking over de begraafplaats:

Begraafplaats 1

In 2010 is het zover en gaat een langgekoesterde wens in vervulling van zowel Mien Ruys als de Nagelezen zelf. Het ontbrekende deel in het ontwerp van de begraafplaats, de ‘Berceau van Mien Ruys’ is na meer dan 50 jaar na dato alsnog gerealiseerd, door de inzet en volharding van de vrijwilligers van Nagele. In deze folder van Museum Nagele is meer te lezen over Mien Ruys en de begraafplaats in Nagele.