Ontwerpers

Het neusje van de zalm wat Nederland op ontwerpgebied te bieden had. Zo kan de groep modernistische ontwerpers van Nagele het best genoemd worden. Hun vooruitstrevende ideeën hebben Nagele gemaakt tot wat het nu is.

De dorpen in de Noordoostpolder (NOP) zijn ontworpen in de stijl van de Delftse School. Onder aanvoering van Marinus Jan Granpré Molière (en later Piet Verhagen) stond een traditionele vormgeving centraal. Daarbij werd teruggegrepen op oude inrichtingsprincipes zoals dorpsbrinken en huizen van baksteen met schuine daken. Nagele vormt hierop een uitzondering. In Nagele is de opzet veel ruimer en groener en bepalen strakke lijnen en platte daken het dorpsbeeld. Dit komt omdat ‘De 8 en Opbouw’ een collectief was van architecten die aanhanger waren van het Nieuwe Bouwen. ‘Licht, lucht en ruimte’ stond centraal en het creëren van plekken waar mensen elkaar konden ontmoeten om een hechte gemeenschap te worden. Nieuwe bouwmethoden en nieuwe materialen zoals beton moesten gebruikt worden om een betere woonsituatie te creëren.

In Nagele kregen de ontwerpers dus de kans vanuit hun moderne maatschappijvisie het ideale dorp in de Noordoostpolder te ontwerpen. Nagele moest meer worden dan alleen een woonplaats, het moest net als een stedelijke samenleving ruimte bieden aan culturele, sportieve en maatschappelijke activiteiten. De sociaal geograaf H. Hovens Greve had hierin ook een rol bij de totstandkoming van het ontwerp.

De lijst met architecten en stedenbouwkundigen die aan Nagele hebben gewerkt is indrukwekkend: Het gaat onder andere om Cornelis van Eesteren, Aldo van Eyck, Gerrit Rietveld, Mien Ruys, Lotte Stam Beese, Mart Stam, Johan Niegeman, Mart Kamerling, Alexander Bodon, Hein Salomonson, Jaap Bakema, R. Romke de Vries, Daniël (Sandy) van Ginkel en Benjamin Merkelbach. Mien Ruys en Wim Boer waren als landschapsarchitecten betrokken. Het zijn allemaal ontwerpers die het naoorlogse Nederland een gezicht hebben gegeven in talloze woonwijken, gebouwen en groengebieden.