Bloed-dorst in Nagele

03-19-2017

Fré Etty

Afgelopen vrijdag en zaterdag gaf toneelvereniging Dito haar jaarlijkse voorstelling.
Voor een uitverkochte zaal waarschuwde Rik Rienks het publiek dat als men een komisch stuk verwachtte, dit een teleurstelling zou zijn. Geen komedie, maar zinderende spanning… met onverwachte effecten op het podium maar óók in de zaal.
Het publiek genoot van het eerste tot en met het laatste moment.

Regisseurs Marcel Sellies en Lucy de Buck zijn er weer in geslaagd een fantastisch stuk op de planken te brengen. Na maanden van oefenen, brachten de spelers een boeiend spel; je voelde de spanning in de zaal.
Baron van Sims (Rudy Vercraeye) speelde fantastisch; de koude rillingen liepen over je rug. Mede dankzij de prachtige kleding en grime (Ellen Rienks en Anja Koene) kwam de sfeer in het griezelige kasteel goed over.

Prima gespeeld werd de rol van Harley de butler (Koos Bos); niets ontging hem. Het zal je maar gebeuren, de nieuwe jonge huishoudster Claire Dantes (Fenny Prins) viel bijna ten prooi aan de bloeddorstige Baron. Als debutante speelde ze haar rol overtuigend. Gelukkig ontfermde de door de wol geverfde huishoudster Margaret ( Lucy de Buck) zich over Claire.  Onbegrijpelijk dat de kille en duistere baron de inzet was van de hof-makende society dames Natascha (debutante Elma van der Sar) en Gabrielle (Evelien Doggen). Beide dames kwamen echter treurig aan hun eind (in de kast van de baron speelde zich bloederige taferelen af…).
Tijdens de voorstelling waren angstaanjagende geluiden te horen vanaf de zolder van het kasteel… op verrassende wijze kreeg het publiek de silhouetten te zien van Anton (de gevaarlijke zoon van Margaret, uitgebeeld door Arjen Jongman) die door toedoen van de baron aan zijn uiteinde kwam…
De huisarts uit het dorp, Etienne (gespeeld door Simon Doornbos) was door de jaren heen verstrikt geraakt in de duistere praktijken van de Baron. Gelukkig kon hij samen met Clair uiteindelijk de baron uitschakelen.

Mede dankzij de geluids- en lichteffecten  (Andy Hein en Bas Sellies), het mooie decor, de perfecte timing (nou ja bijna perfect, toch Anton…) en de geweldige inzet van de spelers, regisseurs en souffleuse (Dicky Meijer…op subtiele wijze hielp ze verschillende keren spelers voort) , werden het twee geweldige voorstellingen.